بسم رب الشهدا و الصدیقین

ما همان نسل جوانیم که ثابت کردیم      در ره عشق جگردارتر از صد مردیم

هر زمان بوی خمینی به سر افتد مارا        دور سید علی خامنه ای می گردیم

وصيت نامه شهدا رو نگاه مي کنم. وصيت نامه اولين شهيد، دومين شهيد، شهيد بعدي، شهيد...  همه رو خوندم. تو همه وصيت نامه ها يه نکته مشترک به چشم ميخوره. قطعاً اتفاقي نبوده. حتماً يه چيزي ميدونستن که نوشتن ديگه:

" آهاي اونايي که بعد از ما انقلاب به دستتون مي افته؛ اينوخوب بدونيد که ما براي دفاع از اسلام و انقلاب رفتيم. ما به خاطر پيروي از رهبر و اماممون رفتيم بجنگيم. اونايي که بعد ما اين مملکت دستتونه بايد از رهبري پيروي کنيد. مبادا روزي برسه که از فرمان رهبر سرپيچي کنيد..."
حالا ميرم ببينم اون رهبر و امامي که شهدا براي پيروي از فرمانش جونشونو دادن، چي گفته؟

"پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا اين انقلاب به دست دشمنان اسلام نيفتد."

پاي حرف مادر وپدر شهدا هم که مي شيني، داغ دلشون تازه ميشه.

" اي مردم نذاريد خون بچه هاي ما پايمال شه. آي مردم نذاريد خون به دل رهبرمون بشه. بچه هامون گفتند: پشت سر رهبر، حرکت کنيد..."
فکر کنم فهميدم بعد از امام و شهدا چه بايد مي کرديم و چه بايد بکنيم.

اما چه کرديم!نمي دونم اين حرفارو بايد به کي بگم!

- فلاني ميدوني اين کاري که مي کني مخالف امر آقاست؟

- چي؟ کي؟ آقا کيه؟ ما يه آقا داريم اونم بابامونه. ولمون کن...

-چي؟ بابا تو مثل اينکه هنوز تو حال و هواي دهه شصتيا. نکنه خط مقدمي؟

و اما:

همه اولیای خدا در عصر خویش و در میان معاصران غریب بوده اند و و ای بر ما اگر این ولی خدا نیز در میان ما غریب باشد و مگر نیست؟

آیا براستی دریافته ایم  که او کیست و چه می گوید؟

آیا ما براستی سر به فرمان او سپرده ایم و دیگر خودی در میان نمانده است؟

Powered By
  BLOGFA.COM